Loes de poes

Naam: Merel (12 jaar)
Datum: donderdag 20 june 2007

Verhaal

Loes,  Loes,  ik zal je nooit vergeten,
En ik jou ook niet baas, dat moet je weten.

Ik ben Loes, Loes de poes.
Iedere avond eet ik appelmoes.
Ook ga ik graag op pad,
Dan vang ik een muis, heel soms een rat.
Ik moet dat wel eerst over de autoweg,
Maar dat is niet zo erg.
Ik kijk wel goed uit hoor!

Loes,  Loes,  kom je eten?
Ja, ik kom eraan!
Loes,  Loes,  waar heb je nou weer gezeten?
He, ga nou niet voor m’n bakje staan!
Loes,  Loes,  ik zal je nooit vergeten,
En ik jou ook niet baas, dat moet je weten.

Lange wandelingen, daar houd ik van.
Ik loop uren door, als dat kan.
Ook ga ik graag op jacht,
Op zoek naar een muis, met zo’n grijze vacht.
Ik moet dan wel over de autoweg,
Maar dat is niet zo erg.
Ik kijk wel goed uit hoor!

Loes,  Loes,  kom je eten?
Ja, ik kom eraan!
Loes,  Loes,  waar heb je nou weer gezeten?
He, ga nou niet voor m’n bakje staan!
Loes,  Loes,  ik zal je nooit vergeten,
En ik jou ook niet baas, dat moet je weten.

Ik ben weer lekker aan het lopen,
In een donkere nacht.
Ik ga vandaag extra lang,
Extra lang op jacht.
Maar he, kijk, de zon komt al op!
Ik ren maar gauw terug, denk maar niet dat ik stop!

Banden gieren,
Felle lichten,
Kijk achterom.
Harde klap,
Alles zwart,
Stop nou! Doe niet zo dom!

Loes, Loes, kom je eten?
Loes, Loes, waar heb je nu weer gezeten?
Loes, Loes, waarom kom je niet terug?
Laat je pootjes je dragen, kom vlug!

Dag!

Sien schrijft:

Een gezellig gedichtje over een poes, denk je eerst. En zo lees je glimlachend een heel stuk door. Maar dan ineens schrik je op doordat het gedicht een tragisch einde krijgt.
Veel kinderen weten wat het is om een lievelingsdier te verliezen. Bij mij in de flat is onlangs een katje gestikt bij een brand. En ze had nog kleintjes in haar buik ook...
Als je verdrietig bent, kan het echt helpen om erover te schrijven. Merel heeft een prachtig gedicht gemaakt voor Loes. Misschien brengt het jou ook op een idee om te schrijven over iets of iemand die je mist.