Mijn verhaal
Naam: Maya (12 jaar)
Datum: donderdag 2 january 2008
Verhaal
Het was donker, al negen maanden lang.
Ik zat klein en opgepropt in een warm holletje.
Ik had nog nooit licht gezien. Alleen die donkere kleur. Zwart, of toch niet?
'Ik wil eruit!' schreeuwde het in mij en ik begon te duwen.
Ik hoorde een stem roepen 'Oei, Het komt eraan!'
En toen een hoop geschud, lawaai en gekreun over pijn.
Na een poosje werd mijn kleine wereld plat gelegd en ik wilde er nog steeds uit...
Duwen, Duwen, en ik hoorde de hele tijd gepuf...
Opeens was ik er, geen idee waar maar ik was er. Ik werd verblid door
een verschrikkelijk fel licht. Voor het eerst lucht in mijn longen.
Ik moest huilen, huilen, huilen. Ik kon er niks aan doen.
'Het is een mooi gezond meisje' werd er door een gemaskerde man geroepen.
Ik werd in een deken gedaan en in warme armen gelegd.
'Hallo meisje' zei een lief gezicht, 'Dus jij hebt me de hele tijd wakker gehouden.'
Gelach en ik viel in slaap. Weer donker, maar dit was anders. Ik leefde nu écht. écht buiten.
Sien schrijft: